﻿<title_newspaper="Trybuna Ludu"> 
<title_article="Wzmóc walkę o oszczędność surowców i materiałów"> 
<author_1=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”> 
<year="1953">
<month="10">
<date=”1953-10-13”>
<period=”d”> 
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Podobna sytuacja jest w zakresie blach miedzianych. Centralny Zarząd, który jest jednym z najpoważniejszych w kraju konsumentów takich deficytowych materiałów jak np. metale kolorowe, przyjmuje i zatwierdza bezkrytycznie takie sprawozdania.
Jakże może kierownictwo Centralnego Zarządu Przemysłu Papierniczego przechodzić do porządku dziennego nad takimi zjawiskami, że już w pierwszym kwartale br. wystąpiło przekroczenie kosztów materiałowych i powtórzyła się w II kwartale br.? Mimo, że sprawy te były omawiane na specjalnej naradzie aktywu gospodarczego tego przemysłu, mimo sygnałów jakie dostarczyły bilanse za I i II kwartał br. nie wyciągnięto należytych wniosków. Nadal toleruje się przejawy marnotrawstwa materiałowego, przekraczania norm zużycia. Wiele zakładów przekracza planowe zużycie różnych gatunków celulozy, przekracza — i to bardzo poważnie — planowe zużycie paliwa. W jednym z zakładów tego przemysłu, w Kluczach Krakowskich, znaczne ilości wapna chlorowanego, pirytu i siarki leżały przysypane piaskiem, a zakład alarmował swoje władze zwierzchnie, że brak mu tych materiałów. W tejże fabryce celuloza magazynowana jest na wolnym powietrzu, zaledwie pod daszkiem, wskutek czego bodaj więcej niszczeje jej, niż idzie do produkcji.
Zjawiska większego czy mniejszego marnotrawstwa spotkać można w wielu gałęziach przemysłu.
Sytuacji takiej nie wolno dłużej tolerować. Tak jak istnieć musi żelazna dyscyplina w zakresie wykonania planów produkcyjnych, tak musi istnieć podobnie żelazna dyscyplina w zakresie gospodarki materiałowej. Działacze gospodarczy, kierownicy zakładów, personel inżynieryjno-techniczny i administracyjny, organizacje partyjne i związkowe muszą sobie jasno uświadomić, że wykonanie planu produkcyjnego przy jednoczesnym przekroczeniu zaplanowanych wskaźników zużycia materiałowego nie jest pełnym wykonaniem zadań wobec państwa. Że tolerując rozrzutność i marnotrawstwo materiałów, zakład wyrządza gospodarce narodowej szkodę nie do naprawienia.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>  
